T-34 – radziecki czołg średni produkowany w latach 1941–1958. W chwili pojawienia się na froncie II wojny światowej stanowił zaskoczenie dla Niemców ze względu na duży kaliber armaty i grubość pancerza. Miał opinię pojazdu, którego wykorzystanie znacząco wpłynęło na przebieg wojny. był podstawą uzbrojenia radzieckich sił pancernych w latach 1941–1945. Podczas wojny był pojazdem pancernym wyprodukowanym w największej liczbie egzemplarzy. Był też drugim, pod względem wielkości produkcji, czołgiem wszech czasów – po swoim następcy, czołgu serii T-54/55^[3]. W 1996 roku T-34 był nadal używany przez 27 krajów świata.

Niemiecki czołg z okresu drugiej wojny światowej. Uzbrojony w armatę z kalibrem 88mm. Produkcja seryjna czołgów Tygrys odbywała się w zakładach Henschel (Werk III), w Kassel–Mittefeld i Wegmann AG (montaż wież do kadłubów). W toku produkcji czołgów PzKpfw VI wprowadzono liczne zmiany i modyfikacje. Z tego względu można wyodrębnić czołgi wczesnych serii produkcyjnych, czołgi po modyfikacji oraz pojazdy późnych serii produkcyjnych. W Niemczech tworzono projekty ciężkich czołgów po I wojnie światowej już od połowy lat 20.

Polski czołg lekki skonstruowany przed II wojną światową. Obok tankietek TK-3 i TKS był podstawową bronią polskich sił pancernych podczas wojny obronnej 1939. W chwili wybuchu wojny polski czołg 7TP stanowił jedną z najbardziej udanych konstrukcji w zakresie broni pancernej . Posiadał on szereg rozwiązań niespotykanych w innych wozach tej klasy w tamtym okresie, jak peryskop odwracalny konstrukcji Rudolfa Gandlacha umożliwiający załodze obserwację pola bitwy w zakresie 360 stopni^[6] czy wysokoprężny silnik.

Thanks for joining me!

Good company in a journey makes the way seem shorter. — Izaak Walton